„No chrupczały… nie wiedzieli dlaczego, ale chrupczały…
Chociaż uzębienie było całkiem niewidoczne, nie było te morowych oddechów, oraz problemów ze sztucznymi szczękami.”
(„Sklepik z Niepotrzebnymi” Chepcher Jones)
Z cyklu przeczytane: „Rozdroże kruków” – … no wiem, w ogóle jestem opóźniona.
LOL
Ale oto jest, książka, świat, z jednej strony znajomy, z drugiej, całkiem odmienny, bo on tu jest, ale inny, dziwny, młody i niczym szarpiący się w kojcu szczeniak, niedoświadczony… i jest jeszcze ktoś, kogo uznaje za mentora, oraz potwory. Pomyłki i młodość, tak, młodości tutaj cała masa…
Z jedej strony jest to opowieść znajoma, z drugiej, całkiem coś innego. Nasz bohater jeszcze nim nie jest, ale też tylko my wiemy kim zostanie. On, niczym to ono niedoświadczone psisko wpada w świat i wali dookola, wierząc, że i tak trafi, bo taka jest młodość, ale też… jest tu ona dusza. Stara i bardzo doświadczona. Znajoma, ale też szarpiąca, dziwnie nieuległa. Jest po prostu tak, jak wieryliśmy, prynajmniej j, iż było. Że takie były jego początki, ale są te niespodzianki i…
Tak, to Wiedźmin… znowu.
Znowu odkrywany, jakby czytany po raz pierwszy… może nie arcydzieło, ale wspomnienia studiów i wymienianych książek międy sobą, bo tylko niektórych było stać by mieć wsystkie… ech… LOVE!
Stickii!!!
W końcu to stationery, a na to zawsze jest odpowiedni czas. A one niby kalendarze halloweenowe, z genialnymi karteckami, ora stickersami ukrytymi a nimi, są po prostu mega!!! Teraz tylko czekam na kalendarze adwentowe. Już mam w domu dwa małe, ale… co jak co, ale muszą być, przyzwycaiłam się do nich i to trwa już prawie 10 lat… Chyba 10? WOW!
Tia, wiem, że po straszeniu, ale… polecam Stickii!!! No AI i wymienieni artyści!!! A wiecie, to w dzisiejsych czasach rzadkie.
Zamykają biblioteki…
… ostrzegali o tym, ale, każdy chyba wierzył, iż może jednak no nie, nie do końca, no przecież… będą tylko dwie na Wyspie… więc kanał. I tona mułu. Ogólnie mówiąc świat się sypie i wali dookoła i ono walenie jest coraz bliej. Wyspa może się niektórym zdawać rajem, ale większość nie pamięta naszej walki o odrzucenie odpadów radioaktywnych, o niewycinanie pewnego drzewa…
… to przegraliśmy, wycięli lipę nocą.
… więc, czy w ogóle ona walka jest na coś, po coś? Wyspa się wyludnia, oczywiście, ale w seonie ugina się pod ciężarem Turyścizny, nagle mądrzejszej od samej Królowej, co i jak powinno być, gdzie i po co, no i dlaczego nie… bo przecież im powiedziano, że Dania taka ma być. Nie może być więc inną, bo teraz każdy kurna ma rację, ino nie ty rąbany Tubylcu. Ty wiesz nic.
Ciebie się dokształci.
Boję się… zapewne jak wiele osób.
Ale nie da się żyć tylko strachem, nie można, nie powinno się, ale jednak… po prostu jestem strachem. Pamiętam, gdy po raz pierwszy przestałam czuć się tutaj bepiecznie, od tego czasu, jest coraz gorzej. Bo ludzie niby zawsze byli głupi, ale teraz, cholera jasna, serio zombie wam wyżarły wnętrzność tego, na czym nosicie włosy? Górne, czy dolne, oczy wam wypadły, uszy więdły, bo taka moda?
Ludzie… wake up, do cholery jasnej!
Październik przyniósł zimno.
Zaskakujące…
Nawet nie w połowie miesiąca normalnością stały się jednocyfrowe temperatury w nocy! WOW nie marudzę, ale jakoś tak, nie daje się wyjść na zewnątrz. Rośliny są dziwnie skonfundowany, gdy tylko wyjdzie słońce, jakby to miała zaczynać się wiosna, a nie czekanie na zimę… A czekamy. Bo jaka będzie?
I czy będzie w ogóle?
Ale na razie jesień… piękna, cudowna, wspaniała…
Potrzebuję kasztanów, żołędzi i liści.
Onej jesienności, która nie jest może całkiem a darmo, bo co jest? ale jednak jest na wyciągnięcie ręki. Tylko, jakoś nie mogę tam dotrzeć. Jesień rozkręca się powoli, jakby potrzebowała czasu, jakby nie do końca była zdecydowana, czy już, czy jeszcze czekać. Jakby ona susza, która wciąż jeszcze istnieje, puste rzeki krzyczą ciszą… ale też jest wilgoć w powietrzu. Istnieje.
Powróciła…
… jednak, wciąż jest to nie do końca napojenie Wyspy.
Tylko te ulice stają się puste… i to jest fascynujące. Cisza i ciemność są już nie tylko w okolicach północy, ale już teraz, przed siódmą!!! Świeczki, które tutaj palą się cały rok, tera wyskakują w większych ilościach.. w sklepach już zima i Jul. Miniaturowa, ale też i taka jakaś zabawnie kiczowata, naturalna, ale i dziwaczna, nawet mało śmieszna. Wiadomo… dla każdego coś miłego.
Bo różnorodność rządzi… jak z liśćmi i kasztanami… każdy inny.
Jak ze sztormami i wiatrami, w końcu to ich czas.
